در جریان بازی تیمهای بحرین و ایران، جمعی از زنان برای اولین بار در مقابل درب غربی استادیوم آزادی تجمع کرده و خواستار حضور خود در استادیوم شدند. این ماجرا که تقریبا 3 ساعتی به طول انجامید با شعارهایی نیز همراه شد، که مجروحی نیز به دنبال داشت. آنان در ادامه اعتراض خود یکی از راههای ورود اتومبیلها به استادیوم را بستند که این موضوع مقامهای بالای حراست را به آنجا کشاند. بعد تر هم آنان راه ورود اتوبوسهای تیم بحرین را بستند که با خشم پلیس و نیروهای حراست مواجه شد که می بینید.
قابل توجه مقامهای رسمی
آقایان تا کی با حماقت های خود می خواهید با مردم این مرز و بوم رفتار کنید؟ اگر بستن راه ورود اتوبوس حامل بازیکنان بحرین با مشکل جدی مواجه می شد، می دانید شکایت آنان مسئله ساز تیم ایران می گشت؟ آقا شما را به خدا دست بردارید از حرفهای قرون وسطایی، پر واضح است که ما می دانیم که شما دلتان نه برای فرهنگ می سوزد و نه داغدار رفتارهای فرهنگی با زنان در این محیط ها هستید که عملکرد 25 ساله شما گواهی است بدون هیچ شبهه ای. شما تنها در دایره بسته و تنگ و تار افکار متحجرانه خود گرفتار هستید و هم از این رو است که ما و این ملت را نیز گرفتار کرده اید. حضور زنان در استادیوم ها اصلا موضوعی نیست که بتوان بر آن بحث کرد که در ذات خود حقی است بسیار طبیعی. بماند.
اما آنان بالاخره در دقایق پایانی نیمه اول به داخل استادیم راه یافتند و بازی را از جایگاه تماشا کردند.
قابل توجه روزنامه های کثیرلاانتشار کشور: خبری را که از حضور زنان در ورزشگاه آزادی نقل می کنید چندان واقعی درست نیست، این نه اولین حضور بانوان در آزادی است و نه آن زنان، زنان عادی جامعه ما هستند. بیشتر آنها ورزشکارانی در رده های ملی هستند که حضورشان آنقدر ها هم تازه نیست و دیگران نیز نور چشمی هایی هستند هر کدام از طایفه ای. چرا رویا نونهالی (هنر پیشه) حق ورود با چند تن از دوستانش را دارد اما زنان دیگر باید با در بسته روبرو شوند؟
گزارش کامل تر و عکسهای بیشتر را در اینجا ببینید.